O dzieciach

17 kwietnia 2015

O dzieciach Dziecko powstaje z miłości, w momencie zbliżenia się kobiety i mężczyzny w akcie kochania. Rozwija się pod matczynym sercem 9 miesięcy, potem rodzi się i jest dl rodziców wszystkim tym, co mieli, niemal całym światem, tracą głowę dla tego malucha, zaczynają stwarzać mu dom, taki, o którym zawsze marzyli a być może go nie mieli. Dziecko czasem pomaga scalić i wzmocnić uczucia pomiędzy dwojgiem rodziców, jest spoiwem i cudem, które łączy ich na nowo. Dziecko potrzebuje dużo uwagi i opieki, zwłaszcza to nowonarodzone. Rodzice muszą go cały czas pilnować, karmić, usypiać, nawet w środku nocy. Po pewnym czasie odczuwają niesamowite zmęczenie, ale uśmiech dziecka im wszystko wynagradza. Dziecko jest cudem, potwierdzimy to wszyscy, ale także wymaga od rodziców wiele poświęceń i obowiązków, bycia odpowiedzialnym i mądrym. Muszą nauczyć się cierpliwości i zaangażowania, bo to o d rodziców zależy, jakie będzie w przyszłości ich dziecko. Nie każdy chce jednak posiadać dzieci, może nie lubi, może uważa, ze się nie nadaje do tej roli. Kiedyś ludzi byli inni, mieli różne poglądy i inaczej postrzegali świat. Dla nich była najważniejsza rodzina, religia i tradycja, według której żyli ich przodkowie i według której miały żyć ich dzieci. Dawniej kobiety musiały mieć dzieci, a jeśli były bezpłodne uważane były za opętane i nie takiej wartościowe jak inne kandydatki na żonę. Mężczyźni chcieli mieć duże potomstwo, nawet kilkanaścioro dzieci, aby móc pracować i mieć pomoc w polu, czy przy pracach. Każde dziecko było błogosławieństwem od Boga. Kobiety nie mogły się sprzeciwić, wiedziały, ze taka był ich jedyna droga, ze to rola, którą musiały spełnić. Jeśli nie miała dzieci patrzono na nią krzywo i nie rozumiano jej. W czasach, kiedy kobiety dostały równouprawnienie wówczas postrzeganie przez nie świata zmieniło się. Stawiały na karierę, a dzieci rodziły w późniejszym wieku. Jeszcze do niedawna nasze babki chciały a może musiały mieć dzieci, bo były do tego zmuszane przez otoczenie. Nie chciały być inne, a być może po prostu odczuwały potrzebę posiadania potomstwa.? Dla wielu dziś kobiet rodzina nie jest najważniejsza. Nie chcą mieć dzieci i otwarcie o tym mówią i się do tego przyznają. Uważają, że dziecko ogranicza je w pewien sposób, że są przykute w domu do wózka i musza pilnować niemowlaka, same nie mając czasu dla siebie. Nie widzą siebie w roli matki, która zmienia pieluchy, karmi kleikiem czy nosi dziecko na rękach o drugiej nad ranem. One są kobietami sukcesu. One pędza do przodu, są dynamiczne, mają swoje marzenia, które pragną spełnić, nie chcą żadnych zobowiązań, nie odczuwają potrzeby posiadania dziecka, nawet, jeżeli i ich partner taką potrzebę posiada. Dziecko nie pozwala na realizację planów, nie można już tak samo podróżować, tak samo się bawić i rozwijać w pracy. Nie są już tak dyspozycyjne jak dawniej, nie zarobią tylu pieniędzy, nie poświecą się temu, co tak najbardziej kochają- pracy. Czas jedna mija, coraz szybciej i szybciej, starzejesz się i zauważasz, ze nikogo przy Tobie nie ma. Twe koleżanki mają już dorosłe dzieci, Ty jesteś sama ze swoim bogactwem.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes